|
|
Odbudowa miejscowości, powstanie Zakładu Płyt Pilśniowych i Wiórowych
Zniszczenia wywołane
działaniami wojennymi oraz miejscowych band były jednak bardzo dotkliwe. W
całej Nidzie i Rucianem do zamieszkania nadawało się jedynie kilka
budynków. Odbudowie miasta nie pomagały grasujące w pobliskich lasach bandy
zbójeckie, napadające na tutejszych mieszkańców i rabujące. Dochodziło
nawet do zabójstw. Jedną z ofiar wspomnianych band był tutejszy leśniczy,
od którego nazwiska zostało nazwane w latach późniejszych tutejsze
Nadleśnictwo Maskulińskie.
Rozpoczęła się odbudowa miejscowości, do miasta napływała ludność.
Odbudowano most kolejowy na Kanale Nidzkim, doprowadzono linię kolejową ze
Szczytna - dzięki czemu przywrócone zostało połączenie kolejowe Olsztyn -
Ełk, przez Ruciane. Niestety rozebrane zostały tory z linii do Mrągowa i
już nigdy tą trasą nie pojechał pociąg. Uruchomione zostało połączenie
autobusowe z oddalonym o 16 km Piszem i Mrągowem (ok. 35 km). Od 1946 roku
mieszkańcy mogli odwiedzać Kino Gaj, które mieściło 195 widzów (budynek
później spłonął). Ruciane zelektryfikowane zostało dopiero w 1951 roku,
druga część późniejszego miasta - Nida, rok później. Drugi rozkwit w
dziejach Rucianego, przeżyła turystyka. W roku 1948 funkcjonować dom
wczasowy "Perła Jezior". W 1951 r. Zaczął działać kolejny dom
wypoczynkowy, założony przez Polskie Towarzystwo Turystyczno Krajoznawcze.
Natomiast w 1955 r. nad jeziorem Nidzkim, między "Perłą Jezior", a rzeką Nidką, na obszarze 12 ha powstał ośrodek PTTK, który w latach 60. był
największą placówką skupioną w ramach PTTK w całej Polsce.
Kolejny wydarzeniem, które zaważyło na późniejszym biegu wydarzeń była
inwestycja zapoczątkowana na polach tuż obok Nidy. 11 grudnia 1954 roku,
po pięcioletnim okresie budowy uruchomiony został tam Zakład Płyt
Pilśniowych i Wiórowych. O lokalizacja tego typu fabryki właśnie w Nidzie
zadecydowały pobliskie lasy i możliwość pozyskiwania z nich składników do
produkcji. Do roku 1963 stopniowo uruchamiano kolejne kombinaty, od
wytwórni płyt pilśniowych, kończąc na wydziale uszlachetniania płyt.
Wybudowany obiekt był pierwszym tego typu w kraju, a nawet w Europie.
Wyprodukowane materiały eksportowane były do Wielkiej Brytanii, Kanady czy
USA.
ZPPiW przyczynił się do dynamicznego rozwoju miejscowości. Powstała
infrastruktura potrzebna do funkcjonowania "Płyt", wybudowano osiedle
mieszkaniowe w Nidzie (w roku 1966 ZPPiW do użytku oddał 14 bloków
mieszkalnych, 20 domków jednorodzinnych i 7 dwurodzinnych). Nastąpił
wzrost liczby ludności. Zakład był jednostką dającą najwięcej w regionie
miejsc pracy. w 1965 roku znalazły to zatrudnienie 1144 osoby. Z
inicjatywy ZPPiW w Nidzie powstał przystanek na linii kolejowej
Olsztyn-Ełk, nazwany Ruciane-Nida Zachodnia. Również na potrzeby "Płyt"
wybudowano bocznicę kolejową - dla ułatwienia transportu materiałów
(obecnie rzebrana). Fabryka była motorem napędowym rozwoju miasta.
Pod koniec roku 1955, 9 grudnia, w Nidzie szkoła podstawowa zaczęła
funkcjonować w nowym budynku. Stary obiekt został przekazany na potrzeby
turystyki i do dzisiaj mieści się w nim ośrodek PTTK "U Andrzeja". W celu
zapewnienia opieki zdrowotnej w tym samym roku został utworzony ośrodek
zdrowia. Intensywny rozwój przeżywał handel i usługi, dzięki czemu o wiele
łatwiejsze stało się życie mieszkańców. W 1959 do użytku oddany został
pawilon Wiejskiego Domu Towarowego (Rucianem), w latach kolejnych otwarte
zostały kolejne tego typu obiekty.
|
|